فرافکنی

فشار

chaotic — Tue, 22 Dec 2009 13:12:24 GMT

در طول زمان ، درد ها و زیبایی ها افزون می شوند...

Dream Hour

chaotic — Thu, 05 Nov 2009 10:44:18 GMT

ساعت ده صبح پاییز ،
هر انسانی در این آفتاب زیباست :
باخ که سونات سل مینورش را می نوازد،
یاران که به دل کوه می زنند
و عیاران که شادی قسمت می کنند ...

ساعت ده صبح ، در پاییز ،
ساعت تکامل است :
نوشتن بر بیستون ، ساختن اهرام ، عروج با اینکاها...

ساعت ده صبح پاییزی ،
مزدوری حرام است :
بیگاری در چهار دیواری های ایزوله ،
جواب پس دادن به رئیس حریص زیر نور فلورسنت ...

صبح پاییزی ،
ده بار پشت چراغ قرمز می ایستم و جنب و جوش مردم را نگاه می کنم
و هیچ چیز تکراری نیست .

Family Lotto

chaotic — Sun, 04 Oct 2009 19:00:18 GMT

Nikon D40X, Nikkor 70-200 Lens, Tehran 1 October 2009, Rudehen Tehran

70-200 Nikon D40X, Nikkor Lens, Tehran 1 October 2009, Rudehen Tehran

ماه پیشانی

chaotic — Thu, 01 Oct 2009 15:00:18 GMT

روي جاده ي مرگم به تو برخوردم ، باچهره اي مهتاب گون بر شش اسب سياه معنا سوار بودي و بر آسمان وزمين مي تاختي ، آنچنان در نظرم خوفناک بود که از ترس هايم سپري سترگ ميان کنجکاوي و مرگم استوار کردم. ميراث نياکانم که به پيش بيني چنين کارزاري حربه هاي بسياري در وجودم پنهان کرده بودند ، دگرديسي غريبي در لايه هاي قلعه ي روانم ايجاد مي کرد، طي سالها سرگرداني و رويارويي با نيروهاي درون هرگز سخني از تو نشنيده بودم. بيگانگي تو بيش از آن بود که بتوانم مهر نخواستن بر آن نهم. پس با تمام وحشتم ماندم و به انتظار مرگ یا معنا در تو نگريستم . عامل سومي کار بود. سال بي بارو باران ، در بهمن سقوط جهان ، من شاد و رها از قيود زيستن ، عصيان خود بودن را مي چشيدم ، خود را مي آفريدم و انکار تقدير ، سرودم بود. با چوب دست لذت ، گلهاي کنار جاده ي هر لحظه پايان را مي نواختم و با چشمان تنگ ، به روشني افق که همراهم گام بر مي داشت چشم مي دوختم. دفاع از جهانم در گرو کشف تو بود آن زمان که تو برسپر وحشتم مي کوفتي ؛ ماه ها زمان لازم بود که بر اسبان چموشت رکاب گيرم تا به آهنگ گام هاي انديشه ات همراه شوم . فاصله دنياهامان به قدمت تقسيم اولين ياخته ها بود و تلاطم خون در گونه هايمان پرده از چنگال هاي تيز هوش بشري در به بند کشيدن قدرت تفوق بر يکديگر برمي داشت. هردويي را عامل سومي در کار است ، نشانه اش جاودانگي است. سخن نمي گويد. به پيش مي راند و هر دو را نگاهبان است پيغامي دارد :

- آه! پس تو همان ديگري هستي. افسانه نبود. خارج از من نيز کسي هست. بگو از کجا آمده اي از کدام روزن به جهان من وارد شدي ، چه مي خواهي؟ چيزي ندارم جز جان ، که به تو نخواهم داد.

- من شيري در رويا دارم ، آيا تو جنگاوري مي داني؟ گرگ ها در کمين اند.

- نه! مرگ را من تسليمم و و ترس برادرم.من زمينم و تارو پودم تاريکي. سردم! فرزند خاک و کوه و گرما ، تو گرمي نازپرورده ي زمانه ي سرد.

- پس چرا اين چنين آشنا مي دانمت؟

- و من تو را اينچنين خوفناک ؟

- ترس تو از دانش من است ، چون کتاب مي خوانمت ، بر هر پيچش ناساز انديشه ات آگاهم. من شکافنده ي روحم و جادوي کلمات بر زبانم و خطر در هوايي است که تنفس مي کنم و...

- ومن هيچم ، ولي سوگند ياد مي کنم که کسي خواهم بود.

- چه خواهي بود؟

- مرد اعداد، جادوگر انتزاعات پیچیدگی درون در آیینه ی برون.

- آه ، خدايت کيست اي آشنا!؟

- خدايي بر من حکم نمي راند ، ولي از ميان خدايان ، خداي ز..

- خداي زمان!

- از کجا دانستي؟

- چون او خداي من است .

خضر در ظلمت و دیو بر دولت و جهان در تردید
تشنه ی رازیست که در دل کوه زمان حک گردید
بشنو از مجنون بی زمان شادان که سرگردان
شکست کوه و بخواند راز و خود به آن راز بدل گردید

به دشت و تندر و آبشار تاختی و من در سکوت محض پا به پایت آمدم تا یکیمان رام شود. اما تو دیوانه ترین عقلایی و وحشی تر از سرزمینی که در آن بالیده ای. رام شدنی در کار نبود. من هم وحشی تر شدم .

ادامه دارد...

یاد

chaotic — Sat, 25 Jul 2009 07:19:18 GMT

ظهر مرداد خوزستان بود ، از مدرسه می آمدم ، آن روزها برای کنکور سال آینده آماده می شدیم ، در بی سایگی سایبان ایستگاه اتوبوس روی تکیه گاه صندلی های آهنی گداخته نشسته بودم و مدام پشتم را جابجا می کردم و بادی سوزان چشم هایم را گرم و سرخ نگه می داشت ، منتظر اتوبوس های بی نظم مملو از جمعیت بودم که معمولا بی توجه عبور می کردند. رطوبت سنگین شرجی هوا در اثر گرما از بین می رفت و تنفس هوای داغ بی اکسیژن راحتتر می شد. دکه ی روزنامه فروشی آن سمت خیابان باز بود ، قدری پول داشتم ، که در اثر عرق در جیبم خمیر شده بود ، گرچه همه ی روزنامه ها توقیف شده بود ولی هنوز جرقه هایی کوته عمر برجا بود . من اصلا روزنامه خوان نبودم ، اما میشد گاهی از شکل ظاهری روزنامه و تیتر آن حدس زد که قابل خواندن است و به خانه می بردم. آن روز خبری نبود جز مشتی روزنامه ی خاک و آفتاب خورده . آفتاب هم مستقیم بر ناقوس سرم می کوبید. در حال برگشت به ایستگاه در گوشه ی چشمم روزنامه ی سفید براقی توجهم را جلب کرد ، یک روزنامه به زبان انگلیسی ، بدون شک آن رانادیده گرفتم ، نه به دلیل اینکه از انگلیسی بیزار بودم ، بلکه می دانستم بسیار گران خواهد بود. اما تصمیم گرفتم جهت اطلاعات عمومی ، قیمت آن را حفظ کنم. عجیب اینکه از روزنامه های عادی ارزان تر بود ، پس بدون شک آن را خریدم. احساس روشنفکری میکردم و می دانستم به خانه که ببرم می توانم در توجیه این عمل شجاعانه داد سخن سر دهم. در ایستگاه نشستم و متفکرانه و امیدوارانه شروع به خواندن کردم تا شاید کلمه ای آشنا بیایم. اما دریغ از یک حرف اضافه ی آشنا . پس با بازگشت به روش کودکی ، عکس ها همدم من شدند . در یکی از صفحات ، عکسی به چشمم خورد و جمله ای بزرگ که گرچه سردر نیاوردم اما معنی زندگی نمی داد. با عجله تاکسی گرفتم و در ناباوری و هذیان گرما ، به خانه رسیدم ، بدون هیچ مقدمه و سخنرانی ، مطلب را به خواهرم نشان دادم ، به سراغ لغت نامه رفتیم تا تیتر را ترجمه کنیم : شاملوی بزرگ در گذشت.

جهان بدون تساوي

chaotic — Sun, 19 Jul 2009 08:07:18 GMT

خيسي باران و عرق که در اين شب مه گرفته ي زمستاني به صورت بخار از بدنم بر مي خيزد ، با باد ميرود ، چشمانم را تنگ کرده ام و قطرات اشکي که از گوشه هاي آنها ميچکد روي صورتم کشيده مي شود و با باد مي رود ، صداي گام هاي سبک خود را روي زمين نرم مي شنوم و زوزه ي باد را در گوش هايم و نفس هاي لذت جويانه ي پيکر تيره اي که سرخوش از وحشي بودن خويش ، از ميان درختان در کنارم جاري است .
شکار امشب ما ، زندگي است که در هوا موج مي زند و هديه ي ماست به توله اي که تقلا کنان به دنبال ما مي دود تا آيين رهايي را بياموزد : ستايش از آن کسي است که ترسش با باد مي رود ، پاداش شکارچي زندگي ، آزادي است، جزاي آزادي تنهايي است ،يگانگي در باد مي ماند.

دجالی بسیار دجالی

chaotic — Tue, 30 Jun 2009 16:59:18 GMT

رفقا شهيد شدن و برادرا و خواهرامون توي زندان شکنجه ميشن و عربهای لبنانی توي خيابون هاي ما به خودمون تعدي مي کنن ،ولي چيزي درونم تغيير کرد .
نا آگاه ، هيجاني ، فراموش کار ، عقب مونده ، نفرين شده ، عجم ، هرچه مي خواهيد صدایم کنيد ،
ولي چيزي درون من تغيير کرد.
يک بار هم توي خيابان نرفتم و يک بار هم شب روي بام فرياد نزدم ، مبارزه منفي نکردم ، و مثل يک ترسوي واقعي فقط از خشم گريه کردم،اما همه ي اينها چيزي را درونم تکان داد ،
همه ي اين جنايت ها کاري کرد که يه نفر به ايراني ها اضافه بشه،
شايد هم وحشتناکتر ، من انسانيت را فهميدم و يه نفر به آدم ها اضافه شد :
"انسان" ، چيزي که دنبال نابودي اون بودن ، الان به دست خودشون توليد کردن.

هیجان vs آگاهی

chaotic — Thu, 11 Jun 2009 10:34:18 GMT

Gohardasht , Karaj, Iran ,11:30 PM ,9 Jun 2009 , Conservatives Supporter , Presidency Election

Knight Of Faith

chaotic — Sun, 07 Jun 2009 07:25:18 GMT

- می دونی که چقدر بهت وابسته ام ،
اگه بری جنوب منم میرم شمال .
- افتادم توی سیاه چاله تو نیومدی،آره نیومدی ، یادت بمونه.
- میگی نمی تونم هم فکر کنم هم دوستت داشته باشم ، تو که همیشه داری فکر میکنی!

Forgiveness

chaotic — Mon, 18 May 2009 10:08:18 GMT

شاید تنها مزیت کودکان بر بزرگسالان این باشد که :
"نیت" دیگران را حدس نمی زنند و وحشتناکتر از آن ، این حدس را قضاوت نمی کنند.

شاید بزرگترین مزیت بزرگسالان بر کودکان این است که :
می دانند کاملا ً مقصر نیستند.